Controle

Vandaag was de dag dat we voor controle terug moeten. De afspraak staat om 13:30 uur dus we kunnen het rustig aan doen. Na de wekker en het medicijnen uitdelen de tafel gedekt. Wel gezellig zo elke ochtend samen ontbijten. Jane’s uitslag maakt ondertussen overuren. Over haar hele lijf heeft ze rode plekken die branden en jeuken. We hebben het op ons vragenlijstje gezet voor vanmiddag. Na wat make-up en kleding wissels was iedereen op tijd klaar om te gaan.

Het is lekker weer dus we lopen op ons gemak naar de taxi standplaats. Deze is niet veel verder. De terrasjes mogen ook hier weer open en zitten de hele dag vol. Mooi op tijd komen we in het ziekenhuis aan. Er zit een stel in de wachtkamer dus wij wachten op de gang. Niet veel later komt Amy aan. Het stel wat binnen zit, neemt ook plaats op de gang. Rosa is even naar het toilet geweest en de meiden zitten te geinen zoals je doet als toch niemand je kan verstaan. Niveau onderbroekenlol.

Het meisje dat naast ons zit vraagt ineens iets aan ons in het Nederlands. Dan zit je toch wel even raar te kijken. Zij had net de diagnose gekregen en was nog wat ontdaan. Toen ze hoorde dat hier kort geleden de operaties waren geweest, had ik het idee dat het haar iets geruststelde. We kletsen even en dan komt dr. Gilete Jane halen. Rosa neemt plaats in de wachtkamer van het kantoor. Dr. Gilete vraagt hoe het gaat en Jane geeft aan dat ze al verbetering opmerkt. Vorige keren had ze veel last van het licht in de gang en in het kantoor van dr. Gilete. Nu had ze er helemaal geen last van dus de licht sensitiviteit is afgenomen. Ook geeft Jane aan dat ze een stuk helderder is in haar hoofd.

Het herstel is bij iedereen anders, soms duurt het maanden voor je iets van verbetering voelt. Gelukkig heeft Jane nu al dingen die verbeterd zijn. Dr. Gilete zei nog wel dat het op en neer gaat de eerste tijd. Daarna keek hij naar het litteken en dat zag er zo mooi uit dat de nietjes zijn verwijderd. Ook op de wond aan de voorkant hoeft geen pleister meer. Wat inhoudt dat ze morgen haar haar kan wassen. Dr. Gilete gaf rustig antwoord op de vragen die we hadden opgeschreven en we kregen wat oefeningen mee waar we over een maand mee kunnen beginnen. De uitslag is waarschijnlijk een reactie op de ketamine.

Daarna was Rosa aan de beurt. Dr. Gilete zei al gelijk dat haar nietjes tot dinsdag blijven zitten. Ook Rosa geeft aan al verbetering op te merken. Ze is minder moe en ook haar hoofd is veel helderder. Ik moet nog op gaan passen straks met twee bijdehante meiden. Ze vraagt wat ze straks allemaal wel en niet mag doen. Sommige antwoorden leveren een teleurstelling op. Aan de andere kant kan ze deze dingen nu ook niet doen. Gilete geeft aan dat het een half jaar tot een jaar duurt voordat de fusie helemaal is vastgegroeid. Dus het eerste jaar is voorzichtigheid geboden en ook daarna blijven er dingen die niet meer kunnen.

We maken een afspraak voor dinsdag en kletsen nog even met Amy en dan gaan we richting het appartement. Daar eten we iets waarna Rosa even moet gaan liggen. Jane en ik lopen naar de parfumerie iets verderop in de straat. Even wat verwen dingetjes inslaan. Jane voelt zich zo goed dat we een blokje doen. Heel Barcelona is opgebouwd uit blokjes. Het laatste stukje kostte wel wat moeite maar ze heeft toch een flink stuk gelopen. Het lopen is best raar want ze kan niet naar beneden kijken waar ze haar voeten neerzet. Kwestie van wennen, nu bood mijn arm uitkomst.

Ik ben nog even naar de supermarkt geweest om voor het weekend in te slaan, het is hier ook Pinksteren alleen de winkels blijven in tegenstelling tot in Nederland gewoon dicht. Daarna even rust voor ik aan het eten begin. Rosa heeft last van haar buik dus na het eten nog even snel wat thee halen dat daarbij helpt. Hopelijk lukt het na een paar koppen thee iets beter. Verder rustig aan gedaan. Zo nog de laatste ronde doen en dan lekker slapen.

Liefs,
Monique

1 reactie op “Controle”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *