Kleine stapjes

Aan het einde van de dag kwam Amy ook nog even langs. Fijn om even te kunnen kletsen met iemand, want in verband met Corona zijn we veroordeeld tot onze kamers. Amy brengt ook gelijk een enorme hoeveelheid positiviteit mee. Vol enthousiasme zegt ze tegen de meiden dat ze er enorm goed uitzien en dat ze mooi op schema zitten.

Na een rustige avond en een rustige nacht beginnen we weer aan een nieuwe dag. Het ontbijt ging er goed in bij Rosa. Jane werd bij het rechtop zitten weer wat misselijk dus ze heeft even wat meer tijd genomen. Ze krijgt wel extra medicatie tegen de misselijkheid maar het blijft lastig. Omdat Jane weer even rustig moest liggen werd Rosa eerst gewassen. Dat ging allemaal vrij goed en na het wassen heeft ze zelfs even op de rand van het bed gezeten. De stap naar de stoel was net te groot.

Door alle medicatie die ze krijgen is duizeligheid een flinke bijwerking bij beide in bepaalde posities. Jane kwam langzaam weer bij en wilde net gaan eten toen Rosa al haar eten er uit gooide. Het zitten en bungelen was net iets teveel, waarschijnlijk ook in combinatie met het wassen. Terwijl Rosa werd opgefrist kwam de zaalarts langs. Omdat ze met Rosa bezig waren, was eerst Jane aan de beurt. Hij vroeg hoe het ging en gaf aan dat de duizeligheid en de misselijkheid voor een deel van de pijnmedicatie kwam. Deze gaan ze nu langzaam afbouwen. Ook de zuurstof kon er bij Jane af, deze heeft ze sinds ze van de beademing kwam nog steeds nodig gehad. Hij gaf aan dat ze naar haar lichaam moest luisteren en niet moet overhaasten. Ze kreeg wat oefeningen voor in bed en de beide wonden zijn geïnspecteerd.

Alles zag er mooi en rustig uit. Omdat ze nog met Rosa bezig waren, zou de arts later de dag terugkomen. Jane heeft ontbeten en dat is er in gebleven gelukkig. Beide meiden waren erg moe en hebben daarna de tijd genomen om te rusten. Het draaien van positie gaat Jane vandaag een stuk beter af. De zaalarts kwam en was erg tevreden over de stappen die Rosa maakt. Maar gaf ook hier aan dat ze de tijd moet nemen en dat de medicatie zal worden afgebouwd zodat de duizeligheid af kan nemen.

De rest van de dag verliep rustig, regelmatig draaien van positie, de lunch bleef er bij beide gelukkig in en Rosa heeft in de middag nog een keer op de kant van haar bed gezeten. Ze werd wel weer erg duizelig, ik zag haar ogen draaien. Maar ze heeft het toch maar mooi gedaan! De verpleegkundige bracht een hoeveelheid aan doeken en een bak voor het geval dat het zitten gevolgen zou hebben. Maar dit keer geen gevolg dus een mooie stap.

Het is nu kwart voor acht, het eten komt bijna. Mijn bed is deze avond in Jane’s kamer opgemaakt. Zo pendel ik een beetje tussen de twee heen en weer en ben dankbaar dat we twee kamers hebben met een tussendeur. Morgen is het doel uit bed en in de stoel. We gaan het zien, en anders is er daarna gewoon nog een dag.
Liefs,
Monique

5 reacties op “Kleine stapjes”

  1. Mooi om te lezen. Liefde van jou monique komt ten goede van jane en rosa echt elke dag een kleine stap is een grote voor de toekomst😘😘😘voor jullie

  2. Ook met kleine stapjes kom je ver! Jullie doen het geweldig met zijn drieën. Ik hoop dat de misselijkheid snel verdwijnt, dat is echt een enorm vervelende bijwerking…

    You go girls, you can do it!!

  3. Rustig aan …. na zo lang te hebben moeten wachten, is er nu geen enkele reden om te haasten. Begrijp dat ze graag willen. ♥️

  4. Veel sterkte en beterschap voor Jane en Rosa! Monique veel respect voor jou wat ben jij een geweldige moeder!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *