Op naar operatie 2

Wat een dag, vanmorgen nog net op tijd om Jane terug te brengen en daarna teruggelopen naar het appartement. Wel even lekker, het is ongeveer 20 minuten maar net genoeg om even het hoofd te legen. Gelijk even langs de bakker gelopen voor verse croissantjes en een ‘pan’.

Toen ik in het appartement aan kwam had Rosa net haar medicatie ingenomen. Omdat bij beiden uit het bloedonderzoek kwam dat ze Mast cell disorder hebben zijn ze hier extra voorzichtig met de medicatie die wordt gegeven. Na wat gegeten te hebben, was het tijd voor de laatste spullen pakken. Nu niet één maar twee koffertjes. Want ik blijf nu ook de rest van de tijd in het ziekenhuis.

In de tussentijd ben ik al het beddengoed en de handdoeken gaan wassen. Niet alleen is alles dan fris als we uit het ziekenhuis komen, maar ik had ook wat afleiding zodat ik niet de hele tijd aan Jane moest denken. Rosa barstte inmiddels uit haar voegen van de zenuwen. Dus tussen het wassen en pakken door ook ervoor gezorgd dat ze wat afleiding had. Een beetje spelletjes spelen en wat haar helpt filmpjes kijken op social media en tot slot wat Friends.

Langzaam tikte de tijd door, vanaf 16:00 uur zit je toch steeds naar je telefoon te kijken. Zouden ze al klaar zijn, is het goed gegaan. Maar ook, moeten we al naar beneden voor een taxi. Heel dubbel, het hoofd is op meerdere gebieden druk bezig. Om 16:15 uur gingen we naar beneden voor de reis naar Teknon. Net voor half vijf kwamen we aan maar nog steeds geen telefoontje. We melden ons beneden en werden door Paula dit keer begeleid. En toen kwam daar het verlossende telefoontje.

Rosa wachtte even in de wachtkamer van het neuroinstituut en ik ging naar de IC voor een update van dr. Gilete. Alles was goed gegaan en na de update weer snel naar Rosa voor de verdere opname. We werden naar de derde verdieping gebracht en kregen de kamer naast Jane, 340. Ook nu weer wat formulieren invullen, bloeddruk opmeten, koorts meten en alle gegevens checken. Daarna wachten op het eten. De dames die het eten brachten keken raar op dat ik nu in deze kamer zat. Toen ze wegliepen, hoorde ik ze praten over hermanas (zussen).

Tijdens het eten kwamen ze het infuus aanleggen. Rosa prikken is een hele opgave dus na de eerste keer proberen, werd er toch maar een anesthesist bij gehaald. Bij haar lukte het gelukkig in één keer. We waren wel klaar met eten, zo lekker was het niet… dus dook Rosa de douche in met de desinfecterende sponzen.

En nu zitten we samen in pyjama naar een film te kijken en een beetje de social media bij te werken. Iedereen enorm bedankt voor alle lieve berichtjes en de steun. Het wordt erg gewaardeerd en is echt hartverwarmend. Morgen nog een slopende dag, maar hopelijk rond 16:00 uur het verlossende telefoontje dat ook bij Rosa alles goed is gegaan. Dus als jullie morgen nog één keer alle positieve gedachten deze kant op kunnen sturen dan kan het niet fout gaan!
Liefs,
Monique

5 reacties op “Op naar operatie 2”

  1. Natuurlijk! ❤ hoewel we ver weg zijn, zijn we in gedachten bij jullie.
    Sturen jullie alle kracht die nodig is om de operatie(s) te doorstaan en heel veel sterkte met het herstel na je operatie.
    En voor Monique; we wensen je moed en kracht voor de komende tijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *