Trots

Wat ben ik trots op mijn meiden. Nadat het gisteren een pittige dag was, hebben ze zich vandaag helemaal herpakt en zijn ze er vol voor gegaan. Ze werden allebei redelijk fris wakker. Sowieso een wonder want tegen 00:00 uur komen ze voor de laatste ronde en om 6:00 uur staan ze al weer naast je voor de eerste. Meestal draaien de meiden nog een keer in de nacht. Dit kunnen ze steeds meer zelf. Vannacht om 3:00 uur nog even met Jane geklets. De migraine was eindelijk helemaal weg. Na een kwartiertje toch maar weer proberen te slapen want het is zo weer ochtend.

In de ochtend gelijk begonnen met pakken. Beetje spannend is het wel, maar we zijn het ziekenhuis ook wel zat. We hebben met zijn drieën ontbeten in Jane’s kamer. Daarna verder klaarmaken voor vertrek. TeknonRosa heeft al het papierwerk geregeld, de arts kwam nog even langs voor de laatste checks en toen mocht eindelijk het infuus er uit.

Jane’s uitslag begint zich inmiddels flink uit te breiden. Het is erger geworden sinds de start van de orale ketamine dus die is gestopt. Jane heeft vaker een verlate reactie op pleisters, maar dit keer is het wel heel erg. Dr. Gilete heeft ook meerdere keren opgemerkt dat hun huid zo dun, fragiel en gevoelig is. Om die reden hoeven we ook niet vrijdag maar dinsdag pas voor controle terug te komen. De nietjes blijven dus wat langer zitten voor de zekerheid. Hij is bang dat de wond misschien open gaat als de nietjes er vrijdag uitgaan. Wat dan alsnog een optie is. We hebben het eerder meegemaakt. Toch fijn, zo’n EDS huidje…

Met Jane nog even een rondje gang gelopen. Dat wilde ze graag om voor zichzelf zeker te zijn dat ze het aankan. Want gisteren konden we natuurlijk niet oefenen. Het ging gelukkig goed. Amy kwam ook nog even langs en om 11:30 uur stonden we klaar voor de taxi. De rit naar het appartement was een belevenis. Dit was de eerste keer na de operaties en helaas ook de eerste keer dat we een sportieve chauffeur hadden. We waren blij toen we onze straat in reden. Taxi uitgeladen en de meiden naar boven gebracht. Even bijkomen maar.

Voor de lunch een pizza besteld en tijdens het wachten de koffers leeggeruimd. Morgen staat de was op het programma. Na het eten gingen de meiden rusten en ben ik naar de apotheek gelopen voor de medicatie, oogpleisters en verbandmiddelen. Ze hadden niet alles op voorraad maar wat ze niet hadden, kon besteld worden en later deze dag worden opgehaald. Bij terugkomst even wat gedronken en door naar de supermarkt; de kleine dichtbij voor de zwaardere dingen.

Daarna even bij de meiden gezeten en naar de grotere, iets verdere supermarkt gelopen. Bijna alles van mijn lijstje binnen behalve stroop. Maar Google biedt uitkomst en een recept gevonden. Na wat te drinken hebben ingeschonken de stroop gemaakt en om 19:00 uur de laatste spullen bij de apotheek opgehaald. En toen was het tijd voor pannenkoeken, de meiden hadden aangegeven daar echt trek in te hebben. Wat pancetta voor spek gebruikt en bakken maar. Jane kan nog maar kleine hapjes eten vanwege de wond aan de voorkant. Maar het smaakte wel. Bij Rosa viel het wat zwaar dus die is na een halve pannenkoek opgehouden.

Tussendoor de tijd steeds in de gaten houden voor de medicatie. Ik heb nu maar wekkertjes gezet op mijn telefoon. Jane ging tegen half tien naar bed en Rosa om 22:00 uur. Ik heb daarna eerst een hal uur onderuitgezakt op de bank gehangen. Zo nog één keer ze wakker maken voor medicatie en dan ook zelf naar bed.
Liefs,
Monique

1 reactie op “Trots”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *