Turbulente tijden, deel 2

De turbulente tijden houden aan en de interviews wisselen elkaar af. Hoewel al die aandacht natuurlijk erg goed is om ons doel te bereiken, heeft het een flinke input op de gesteldheid van Jane en Rosa. Niet alleen de fysieke impact maar ook de mentale impact is enorm groot. Wat dan weer een invloed heeft op de fysieke impact.

Deze week op maandag voor mijzelf naar de huisarts gegaan. De bloeddruk was inderdaad structureel te hoog, dus een extra pil per dag, bloedprikken en over twee weken weer terug. Donderdag 10 oktober was het dan de dag dat ik in de Albert Heijn Naaldwijk live heb zitten graveren. Ik heb er gezeten van 10:00 uur tot ongeveer 17:00 uur. Spannend  want ik vind het erg moeilijk als iemand op mijn vingers kijkt als ik bezig ben. Voor Rosa was het ook moeilijk. Welke 19-jarige zit er op te wachten dat haar moeder de hele dag op het werk rondhangt. Het ging wel goed die dag, we kregen een hoop aandacht en ik heb voor meer dan €100,- bij elkaar gegraveerd. Jane moest die donderdag naar twee medische afspraken. Gelukkig is er dan Vervoer op maat die haar voor de deur heeft opgehaald en haar heeft gebracht naar de opeenvolgende afspraken. Jane is ook nog even bij de Albert Heijn langs geweest om te kijken hoe het ging en om een klein filmpje te maken. Vrijdag weer een inspannende dag, om 11:00 uur was de cameraman van AD video bij ons thuis voor het maken van een video over de actie. In de ochtend Ozzy weer even naar mijn moeder gebracht voor de rust tijdens het filmen.

En toen was het instorttijd. De meiden hebben het best goed volgehouden maar het was eigenlijk allemaal teveel. Zondag was opa jarig maar dat ging echt niet meer. Over de gehele dag wisselen de klachten maar ze wisselen tussen flauwvallen, hoofdpijn, misselijk, buikloop, pijn, extreem moe en koortsaanvallen afgewisseld met onderkoorts. Rust is nu even het beste medicijn, maar dat is best lastig met de aanstaande reis en de onderzoeken op komst. Vanmiddag hebben we voorlopig even het laatste interview, dit keer van Groot Westland. Op de achtergrond spelen er ook nog meer dingen, op landelijk niveau, maar daar kan ik pas wat over zeggen als het definitief is. En ook dat brengt een hoop spanning met zich mee, al die aandacht is natuurlijk normaal al spannend. Maar aandacht omdat je ziek bent en dat je alles moet delen waar je het zelf al heel erg moeilijk mee hebt is een heel ander verhaal.

Wat wel mooi is van al die aandacht zijn de aardige reacties van mensen en de berichtjes die je krijgt via Facebook of per mail. Dit wordt erg gewaardeerd en doet ons goed. Deze week proberen we het verder een beetje rustig aan te doen.

Liefs,

Monique

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *